Jesienny targ… ofert pracy

     Jeżeli szukasz pracy, to te informacje powinny Ciebie zainteresować. W Polsce już cyklicznie od kilkunastu lat odbywają się tzw. Targi pracy, staży czy praktyk zawodowych - wiosną a także jesienią. Aktualnie jesienne edycje się zaczynają więc warto zainteresować się, co się dzieje w naszym mieście lub okolicach. Co daje udział w tym przedsięwzięciu?

•      Udział i wstęp jest bezpłatny,
•  Masz możliwość bezpośredniego kontaktu z przedstawicielami Firm zlokalizowanymi w jednym miejscu, w tym samym czasie,
•    Możesz zostawić CV, wizytówkę nawet jeśli w danej chwili dana Firma nie poszukuje na stanowisko, które Ciebie interesuje,
•      Udział w rozmowie kwalifikacyjnej a nawet kilku właśnie tu na Targach,
•        Szansa na zdobycie szerszych informacji o branżach, w których mamy szansę zaistnieć.

      To dla osób poszukujących pracę.

Udział w takich Targach to również duża szansa dla Pracodawców:

•     Możliwość przedstawienia swojej Firmy jako wiarygodnej i rzetelnej na rynku pracy,
•       Reklama, gdyż zawsze jest możliwość zaprezentowania swojej działalności,
•       Szansa na znalezienie pożądanego kandydata do pracy.

     To tak w wielkim skrócie. Poniżej znajdziecie informacje o terminach i miejscach najbliżej organizowanych Targów w Polsce oraz linki do nich. Na stronach głównych możecie się dowiedzieć więcej o wystawcach, godzinach i dokładnym adresie odbywania się Targów:

Targi Pracy i praktyk w Łodzi – 11 październik

Uniwersyteckie Targi Pracy w Łodzi – 27 październik

Kariera IT w Szczecinie – 8 październik

Targi Pracy i Praktyk w Gdańsku – 13 październik

Targi Pracy Career Expo we Wrocławiu – 25 październik

Dni Kariery w Poznaniu – 18 październik

Targi Pracy Akademia Przedsiębiorczości i Rozwoju w Poznaniu – 25 październik

Targi w Warszawie

IT Career Summit - targi pracy IT – 8 wrzesień br

Targi Pracy I Przedsiębiorczości w Warszawie – 5 październik

Dni Kariery w Warszawie – 12-13 październik

Targi Pracy IT w Lublinie – 17 wrzesień

Targi Pracy w Bydgoszczy – 17 listopad

Giełda Pracodawcy i Przedsiębiorcy w Gliwicach – 19 październik

Kariera IT w Sopocie – 24 wrzesień

Targi Pracy i Przedsiębiorczości w Krakowie – 27 wrzesień

Targi Pracy Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie – 13 październik

ale polecam także:

https://www.talentdays.pl/

https://careerexpo.pl/

http://dnikariery.pl/

http://targi.praca.pl/

http://targipracy.org.pl/

http://www.offerty.byd.pl/

http://targi-pracy.studentnews.pl/

Psychologiczne przyczyny niepłodności - post w ramach kampanii "Blogerzy vs. niepłodność

#NIEPLODNOSCINIEWIDAC #BLOGERZYVSNIEPLODNOSC #ADOPCJA

  Pewnego razu, na blogu Dagmary Sobczak „Socjopatka” zauważyłam post dotyczący jej udziału w kampanii szerzenia informacji o mitach i faktach o niepłodności, zorganizowaną przez redakcję magazynu: „Chcemy być rodzicami”. Dagmara zachęcała do udziału  w akcji „Niepłodności nie widać” innych blogerów, aby obalali mity o niepłodności w ramach jej blogowego projektu „BLOGERZY VS. NIEPŁODNOŚĆ”. Bo niepłodność, to nie jest powód do wstydu! Postanowiłam się przyłączyć do tej akcji, bowiem w moim otoczeniu – wśród najbliższych jest bardzo dużo par, które miały problem z poczęciem dziecka.

    Na jednym przykładzie chciałabym przybliżyć przyczyny niepłodności leżące w psychice kobiety lub mężczyzny. Opowiem Wam historię:

    

    Martyna lat 36. W wieku 24 lat mieli już ustabilizowaną sytuację życiową na tyle, by świadomie podjąć decyzję o dziecku. Mija miesiąc, trzy, sześć, osiem, w końcu wybrali się do lekarza. Mijają kolejne miesiące, badania i sugestia od ginekologa by udać się do specjalisty zajmującego się leczeniem bezpłodności. Pojechali do Kliniki w Warszawie, tam kolejne miesiące wizyt, specjalistycznych kosztownych badań jednakże cena nie miała już znaczenia gdyż desperacko chcieli mieć dziecko.

  Tam po badaniach i konsultacjach specjalista rozłożył ręce – nie ma fizjologicznych przeciwwskazań do zajścia w ciąże ani po stronie Martyny, ani jej męża Tomka.  Co dalej? Invitro. Udało się, za drugim razem. Martyna w wieku 30 lat, a Tomek w wieku 31 lat zostali szczęśliwymi rodzicami synka (rok 2010). Są szczęśliwi życiem.

    W 2015 roku w maju Martyna z niepokojem zastanawia się dlaczego okres jej się spóźnia. Po tygodniu z niedowierzaniem ale już przed wizytą u ginekologa robi sobie test – II kreski. Niemożliwe, zastanawiające, niepokojące – przecież nie mogą mieć dzieci! Lekarz na wizycie potwierdza ciążę, w lutym 2016 roku zostają rodzicami córeczki. Ciąża przebiegała bez komplikacji.

12 lat temu problem z ciążą i nagle ciąża – jak to możliwe?

Badania psychologiczne nad niepłodnością opierają się na 3 hipotezach:

- czynniki psychologiczne są przyczyną niepłodności,

- niepłodność wywołuje załamania i stres,

- istnieje interakcja między załamaniem oraz depresją a niepłodnością.

   •   stres, poczucie straty, brak poczucia bezpieczeństwa, ukryte głęboko w podświadomości

       mogą hamować zajście w ciążę,

   •   emocje wyparte, niewypowiedziane, takie jak trudne relacje z matką lub ojcem,

   •   podświadomy lęk przed dorosłością,

   •   brak akceptacji swojej kobiecości,

   •   nieuświadomiony konflikt w małżeństwie, niepewność i nieujawnione wątpliwości, czy

       naprawdę chcesz być ze swoim partnerem,

   •   lęk przed utratą pracy, pogorszeniem statusu materialnego.

  Obecnie przy omawianiu niepłodności na tle psychologicznym pod uwagę najczęściej brany jest stres. Podłoże stresu może być różne, duże znaczenie ma napięcie związane z gonitwą codziennego życia i obowiązkami zawodowymi. Nie należy jednak wykluczać wewnętrznych wątpliwości dotyczących ciąży lub macierzyństwa - nieświadomy lek przed ciążą i uczuciem zależności lub przed zaprzestaniem rozwoju osobistego. 

    Co mogą powodować powyższe zagadnienia? Niektóre z napięć działają poprzez układ immunologiczny kobiety. Wytwarza on przeciwciała przeciwko plemnikom, które są traktowane jak obce antygeny. Inne zaburzenia układu odpornościowego mogą być również przyczyną utrudnienia implantacji zarodka w endometrium. Jeszcze inne napięcia wpływają na przysadkę mózgową, która jest odpowiedzialna za jajeczkowanie i zaburzają jej pracę.

   U około 25% wszystkich małżeństw, które zgłaszają się po poradę lekarską z powodu niemożności zajścia w ciążę, stwierdza się psychogenne przyczyny niepłodności.

   U kobiety długo zmagającej się z niepłodnością dochodzi do obniżenia poziomu samooceny. Może pojawić się labilność emocjonalna, silne negatywne emocje, potrzeba odizolowania, myśli samobójcze.

   Ten przypadek opisałam na faktach autentycznych. Czy wiecie, że wśród moich znajomych pewnego roku na 5 dzieci urodzonych w tym samym czasie, tylko jedna ciąża przebiegała naturalnie i bez komplikacji? Jedna adopcja, dwa Invitro, 1 zagrożenie poronieniem. Przerażające i zaskakujące - prawda? Nie wszyscy jednak uświadamiamy sobie o takiej sytuacji, że nasi sąsiedzi/znajomi/kuzyni itp. Przez te lata bycia z sobą prawdopodobnie walczą o dziecko. Nie wiemy o tym, bo być może te osoby o tym nie opowiadają na forum.

       Dlatego przyłączyłam się do kampanii - tak blisko nas jest ten problem, tak często się powtarza, tak ostatnio często występuje, warto o tym mówić tak swobodnie jak o alergii czy nadciśnieniu.

    Dlatego też wiem, że gdy poznaje nowych ludzi lub gdy wśród najbliższych przez dłuższy czas nie ma dzieci a nie mówią o tym otwarcie – to oznacza to że albo nie chcą mieć potomstwa (to ich świadoma decyzja i mają do tego prawo), albo starają się/leczą i nie mogą je mieć. Nie zadajemy z mężem pytań w stylu: kiedy powiększy się rodzina lub kiedy następne dziecko bo przecież jedno samo się nie wychowa… Chcecie mieć jedynaka, krzywdzicie tym dziecko…

     A nie wiesz ile łzów rozpaczy, bólu i rozgoryczenia wylała ta para, by właśnie posiadać to jedno dziecko!

     Teraz wiem też, na przykładzie Martyny, że cuda się zdarzają!  

Korzystałam:

http://www.ziebaclinic.pl/nieplodnosc/leczenie_wspomagajace/70/psychologia.html

http://www.ladymama.pl/cmspage/73/psychologiczne-przyczyny-nieplodnosci

https://portal.abczdrowie.pl/psychologiczne-aspekty-nieplodnosci

Czas do szkoły - czas na zmiany i nowe postanowienia

No i nadszedł Wrzesień, nieodwiecznie kojarzony z rokiem szkolnym, powrotem do nauki. Kto jeszcze się uczy, ma dziecko w wieku szkolnym albo sam jeszcze pamięta jak to było. Ale to też dobry czas na zmiany, nowe postanowienia, decyzje, cele: zaczynam się odchudzać, czas zmienić pracę, czas wprowadzić jakieś zmiany w życiu...

Ja pamiętam jak jeszcze się uczyłam też zakładałam sobie nowe cele, np. że w tym roku szkolnym poderwę tego Bartka z IIIC – no wiecie, tego blondyna.. Albo że tym razem z języka niemieckiego dostanę na koniec roku pięć…

Super, tak jak postanowienia noworoczne, lub te od poniedziałku. Co zrobić by jednak to, co sobie obiecasz, cele która stawiasz przed sobą udało się zrealizować?

Zdradzę Ci kilka ważnych zasad, które powinny Ci w tym pomóc:

- Każdy moment jest dobry na zmianę, ważne by dla Ciebie był odpowiedni;

- Musisz wiedzieć co chcesz zmienić u siebie w życiu, by ta zmiana nie była zbyt wyzywająca i górnolotna dla Ciebie;

- Pomyśl, co stanie się z Twoim życiem, gdy wprowadzisz te zmiany? Możesz wypisać sobie na kartce + i -;

- Zastanów się w jaki sposób się za to zabierzesz? Tzn. od czego zaczniesz, kiedy będziesz realizować te działania;

- Wypisz cele z podaniem terminu realizacji – Możesz zrobić to w kalendarzu czasami jednak wystarczy wypisać np. w tabeli na drzwiach lodówki… jak lista zakupów uzupełniania przez kilka dni, by czegoś nie zapomnieć. Ja czasami wypisuje tak rzeczy do zrealizowania np. przed świętami, czy organizowaną imprezą a potem systematycznie wykreślam zadania już zrealizowane;

- Zrób plan działania – pomyśl od czego zaczniesz, krok po kroku;

- Pomyśl kto Ci w tym pomoże, być może będzie Cię w tym wspierał mąż, partnerka czy mama?

- Podejdź do zmiany małymi kroczkami, spraw by stały się nawykiem potem już pójdzie z górki! Tak jak z porannym piciem kawy;

Jeżeli boisz się wprowadzania takich zmian lub nie wiesz czy tym razem się Tobie uda, przeczytaj książkę: „Gdy góra lodowa topnieje”. Opowieść ta jest rewelacyjnym przykładem na to, że zmiana się opłaca i co Ty, lub inny pingwin o tym myślisz a jakie korzyści przyniesie ta zmiana.

Najczęściej popełniane błędy przy określaniu celów:

1. Zbyt ogólne określanie celu, np. chce schudnąć (ale ile? W jakim czasie?)
2. Określanie celów w kategoriach negatywnych (np. nie chce być gruba)
3. Brak jasnego i precyzyjnego terminu w którym cel ma być zrealizowany
4. Zaprzestanie realizacji celu już po pierwszym niepowodzeniu (przecież niepowodzenia zdarzają się wszystkim! Nie łam się!)
5. Brak wiary w siebie
6. Lęk przed niepowodzeniem

Muszę Wam się przyznać, że post ten powstał dlatego, gdyż od września sama zaczynam wprowadzać pewne zmiany w swoim życiu, zmieniam tryb odżywiania i zaczynam bieganie.

By nie doznać szoku organizmu zaczęłam wprowadzać te zmiany właśnie małymi kroczkami – już w sierpniu rozpoczęłam dietę a od poniedziałku włączyłam do tego bieganie. Trzymajcie kciuki za to, bym wytrwała!

A Ty? Masz jakieś postanowienia zmiany w swoim życiu?

Pamiętaj też o tym:

Kiedy robisz pierwsze wrażenie podczas poszukiwania pracy?

Kiedy rozpoczynasz poszukiwanie pracy, pierwsza myśl która przychodzi, dotycząca tego od czego zacząć, to CV i tzw. Pierwsze wrażenie u pracodawcy/rekrutera.

Kiedy robimy tzw. Pierwsze wrażenie?

Podczas rozmowy kwalifikacyjnej? – błędna odpowiedź!

Pierwsze wrażenie robimy już podczas czytania naszej aplikacji a także… na portalach społecznościowych!

W dobie internetu rekruter „wygogluje” sobie Twój profil już wszędzie: Facebook, NK, Instagram, Twitter, Linkendin, Goldenline czy  Snapchat i wiele innych.

Pytanie: Jakie informacje umieszczasz jako ogólnodostępne?

Jeżeli jesteś zarejestrowany na którymś z tych portali i poszukujesz pracy, przejrzyj informacje które udostępniasz, gdyż  rekruter może je przeglądać. A więc:

1.  Przejrzyj swój profil pod kątem zawodowym;
2. Jeżeli udostępniasz mema o znaczeniu politycznym, religijnym itp., zastanów się komu je pokazujesz – „pogrzeb: w opcjach prywatności by wszelkie zdjęcia, grafiki czy teksty niekoniecznie potwierdzający Twój wizerunek  jako wzorowego pracownika nie udostępniać publicznie, zostaw je tylko dla znajomych;
3. Udostępniaj tylko informacje dotyczące Twojej branży – oczywiście w aspekcie pozytywnym;
4. Jeżeli prowadzisz bloga, stronę, udzielasz się w grupach branżowych – pochwal się tym, a nawet informuj w tych grupach, iż poszukujesz pracy;
5.  Polecam założenie profilu na Linkendin lub Goldenline lub tu i tu. To portale typowo zawodowe, gdzie HRowcy poszukują kandydatów do pracy, nawet jeśli Ty aktualnie nie szukasz.

h    

      

    

     No dobrze, zadbałaś/eś o swój wizerunek w sieci to teraz pomyśl o swowie pisanym – o aplikacji, które będziesz przesyłał do potencjalnych pracodawców.

Aktualnie odpowiada się na ofertę pracę przez specjalny portal internetowy, lub po prostu wysyła na adres mailowy Firmy. Jeżeli w ofercie pisze: złóż aplikacje, to oznacza to, że pracodawca spodziewa się CV, Listu motywacyjnego a czasami też dokumentów potwierdzających odpowiednie kwalifikacje.

Życiorys zawodowy (curicullum vitae), inaczej CV - zawiera uporządkowane dane o kandydacie. Ma on wyróżniać się spośród innych CV – forma dokumentu powinna przyciągnąć uwagę i robić wrażenie pracy starannej, dokładnie przemyślanej, skierowanej do danego odbiorcy (konkretnego pracodawcy). Powinien eksponować cechy i umiejętności podane w ogłoszeniu oraz zawierać określone informacje: ukończone kursy, szkolenia, aktywność w organizacjach, udział w wolontariacie. W większości przypadków stosuje się życiorys w wersji chronologicznej, zaczynając od podania ostatniego miejsca pracy a kończąc na tym od którego rozpoczynałaś/eś karierę zawodową.

Nie wypisujemy już tylko nazwę firmy i stanowisko – przy stanowisku wymieniamy główne czynności które wykonywaliśmy na co dzień i które są zbieżne z czynnościami oferowanymi w ofercie pracy, na którą aplikujemy.

By wyróżnić się – czasami z tłumu innych życiorysów, proponuje stworzenie CV kreatywnego, niestandardowego i ukierunkowanego.

Treść listu motywacyjnego zależy od tego, czy stanowi on odpowiedź na ogłoszenie rekrutacyjne, czy też jest wysyłany do firmy, którą jest zainteresowany potencjalny kandydat, nawet jeśli nie wie, czy prowadzi ona w tej chwili nabór.

Przy pisaniu listu motywacyjnego stosuje się wymienione na początku ogólne zasady pisania dokumentów aplikacyjnych, a ponadto należy wziąć pod uwagę, że:

1. Przede wszystkim w liście motywacyjnym powinny znaleźć się odpowiedzi na pytania: „Dlaczego staram się o pracę w tej właśnie firmie?” oraz „Dlaczego właśnie ja powinienem zostać w niej zatrudniony?”;
2. Istotne jest imienne zaadresowanie listu z podaniem dokładnej i pełnej nazwy firmy, jej adresu oraz osoby odpowiedzialnej za rekrutację;
3. W liście należy przekazać tylko te informacje o kwalifikacjach zawodowych, umiejętnościach i predyspozycjach, które są zbieżne z oczekiwaniami pracodawcy – nie musisz przedstawiać siebie jako osoby o wybitnych zdolnościach przywódczych, organizacyjnych etc.
4. List motywacyjny pisze się w pierwszej osobie, a całość powinna się zmieścić na jednej stronie A4;
5. Nie należy zapomnieć o dodaniu klauzuli o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych dla celów rekrutacji.

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.1997 roku o Ochronie Danych Osobowych; (tekst jednolity: Dz.U. z 2015r., poz. 2135). 

            

 aaa jeszcze jedno… Pamiętaj by na CV umieścić aktualny numer telefony i adres e-mail ....

a jak zadzwoni telefon i głos po drugiej stronie zarosi Cię na interviev do Firmy do której aplikowałaś/eś to nie bądź zszokowana/y – to oznacza że Twój publiczny profil i CV jest w miarę profesjonalny i możesz sobie pogratulować połowy sukcesu. Teraz to już prawie z górki! Już tylko rozmowa kwalifikacyjna.

Rozmowa kwalifikacyjna

Rozmowa kwalifikacyjna jest kluczowym składnikiem procesu rekrutacji w większości firm, a ich skuteczność jest wynikiem szczegółowego planowania i przygotowania ze strony osób, które ją prowadzą. Bardzo często jest to jeden z etapów rekrutacji. O innych etapach napiszę kiedyś indziej w osobnym poście.

Podczas rozmowy badane i wyjaśniane są wszelkie wątpliwe kwestie, czyli informacje lub braki w informacjach zawartych w dokumentach aplikacyjnych. Mają na celu uzyskanie informacji o powodach działania kandydata, wyjaśnienie informacji lub sprawdzenie szczegółów. Stosuje się także coraz częściej pytania sytuacyjne, kiedy kandydat musi podać przykład postępowania z przeszłości w konkretnej sytuacji, gdyż w ten sposób określa się potencjalne przyszłe reakcje i sposób postępowania, np. reakcję na stres lub problem który może spotkać już pracownika w pracy.

Podczas rozmowy sprawdza się wiarygodność i spójność pracownika (analiza mowy ciała oraz treści wypowiedzi) ale też zapał i motywację do pracy. Dlatego na rozmowę kwalifikacyjną warto się przygotować, poznać specyfikę Firmy, zastanowić się na czym polegałyby czynności do wykonania na tym stanowisku, gdyż okazuje się, że  pracę dostają nie Ci co mają najlepsze wyniki na Dyplomach, lecz Ci, którzy reprezentują największe zaangażowanie i są zdecydowane podjąć tą pracę.

To co, zabierasz się za poszukiwanie pracy? Powodzenia!

A Tobie jak szło z poszukiwaniem pracy? Zrobiłeś coś śmiesznego?

cytaty

Tak dla odmiany - cytaty/hasła, które dają do myślenia, a myślenie popłaca i przynosi korzyści :)

Jak być sobą? Opowieść o Asertku - recenzja

Dzisiaj przedstawiam Wam książkę: „Jak być sobą. Opowieść o Asertku”. Autor to rewelacyjna Pani Psycholog Joanna Rajang, która w przystępnym praktycznym ujęciu przedstawia złożoność psychologicznego zagadnienia społecznego. 
Jest to bajka, która w bardzo prosty sposób, dzięki opowieści tłumaczy relacje międzyludzkie, pomaga poszukiwać swojego miejsca wśród ludzi, umożliwia rozumienie własnych i cudzych motywów postępowania, skłania do poszukiwania skuteczniejszych sposobów radzenia sobie z trudnościami.

Jak sama nazwa głównego bohatera wskazuje, że mowa jest o asertywności, czyli posiadaniu i wyrażaniu własnego zdania oraz bezpośrednim wyrażaniu emocji i postaw w granicach nienaruszających praw i psychicznego terytorium innych osób oraz własnych, bez zachowań agresywnych, a także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych.

Bohaterami  książki są lalki w Teatrze Bardziej Prawdziwym.  Głównym bohaterem jest lalka Niewiadomek, który zakładając różne maski i przez to przeżywając różne czasami dziwne i przykre relacje z innymi lalkami na gruncie zawodowym, w końcu trafia na właściwą.

Asertek nie zawsze był Asertkiem. Wiele lat próbował różnych sposobów działania, zmieniał swoje przekonania, uświadamiał sobie złożoność świata.

Zaczął od maski, w której narzucano mu inne role i zadania, niż na co dzień wykonywał, zadania w których nie czuł się dobrze ale nie umiał odmówić, po maskę agresywną i dominującą, nie biorącą pod uwagę innych uczuć i relacji społecznych. Przyjął postawę dużej pewności siebie nie licząc się z uczuciami innych, co jednak również nie okazało się odpowiednie. W ostateczności  założył nową maskę i snuł w niej intrygi, działał przebiegle i kretywnie ale bardzo wyrafinowanie. Tu niestety zabrakło mu wrażliwości na uczucia i potrzeby innych (humanioli). Realizując swoje cele, niszczył relacje z innymi lalkami.

Tak próbując i poszukując odpowiedniej postawy dla siebie w świecie trafił na tą właściwą, idealną. Maskę, która zawierała dużo ilość Humanioli ale i energoły (inicjatywa do poszukiwania różnych sposobów działania)  i wynikcelu (kieruje tą właściwą energię na realizacje celów i osiąganie pożądanych efektów).

Chcesz dowiedzieć się jakie maski zakładał? Przeczytaj 

Garść cytatów:

- nasza dbałość o siebie przynosi korzyść zarówno nam samym, jak i osobom, które są wokół nas

- Twoje zachowania wywołują określone reakcje u innych ludzi, dopasowane do Twoich własnych zachowań

- Twoje zachowania nawykowe muszą się zmieniać, bo zmienia się wszystko co Cię otacza

- Nawet najskuteczniejsze zachowanie, w którym pomijasz drugiego człowieka z czasem uczyni Cię samotnym

- Różnorodne sytuacje w życiu prowokują nas do poszukiwania najlepszych sposobów postępowania. Prawdopodobnie Ty również na co dzień próbujesz, podejmujesz decyzje. (…)Każdy z nas może zdecydować sam czy wybiera zachowanie sprzyjające przyjaznej relacji z innymi czy też nie. A Ty co wybierasz?

Nie jest to żadna pozycja pisana językiem naukowym – bardzo przystępna, łatwo się czyta i daje dużo do myślenia – Polecam!

Można ja kupić w sklepie Personel System

Kiedy rozwijamy się zawodowo?

Rozwój zawodowy wpisuje się w rozwój osobisty jednostki i często stanowi ważną składową funkcjonowania człowieka. Realizacja wszystkich potencjalnych możliwości wynika z naturalnego popędu do rozwoju, do wzrostu, do osiągnięcia swojej pełni.

Często też działania pozazawodowe przenikają pośrednio do sfery zawodowej i tym samym wzbogacają kompetencje pracownika o nową wiedzę, umiejętności oraz doświadczenia, niekoniecznie bezpośrednio związane z wykonywaną pracą, jednakże być może w którymś momencie pomocne w jej wykonywaniu.

Rozwój zawodowy w węższym ujęciu definiowany jest między innymi jako proces wykorzystywany do stworzenia możliwości rozwijania zawodowych zainteresowań i zdolności pracowników², co w efekcie ma prowadzić do poszerzania ich wiedzy i umiejętności w określonym obszarze. Bardziej szczegółowo określają to J. Sutherland i D. Canwell³, wskazując na pięć podstawowych funkcji rozwoju zawodowego, takich jak:

1. poszerzanie wiedzy - pomocnej w sytuacjach problemowych, zwłaszcza w pracy koncepcyjnej;
2. uczenie się na podstawie doświadczeń - zdobywanie wiedzy praktycznej poprzez obserwację siebie i innych pracowników oraz wdrażanie nowych rozwiązań do wykonywanej pracy;
3. rozwój nowych postaw i przekonań - zmiana dotychczasowych poglądów, przeformułowywanie systemu wartości, zasad i norm postępowania;
4. możliwość odbudowywania kwalifikacji zawodowych - dotyczy wymiaru jednostkowego i odnosi się do indywidualnych kompetencji pracownika, ich diagnozowania i podnoszenia na wyższy poziom;
5. współpraca i wkład w rozwój personelu - dzielenie się wiedzą i umiejętnościami, korzystanie z zasobów wiedzy innych pracowników, wzajemne uczenie się i działanie (coaching, mentoring, peertutoring).

Na temat rozwoju zawodowego jest wiele poglądów, przy czym na uwagę zasługują te, które dotyczą cech, satysfakcji, potrzeb, wydatkowaniu energii, wyboru i decyzji, a także zachowań zawodowych, ciągłości zawodowej oraz miejsca i przestrzeni.

Właściwie trudno jest analizować rozwój zawodowy w oderwaniu od rozwoju osobistego, ponieważ są to procesy, które w pewnym okresie życia biegną równolegle, przenikają się i wzajemnie na siebie wpływają.

Dlatego tak ważne jest osiągnięcie równowagi pomiędzy życiem zawodowym a osobistym. By dostrzec tą zależność dla niektórych potrzeba miesięcy, a dla innych lat. Niestety bardzo często albo mamy do czynienia z zbytnim angażowaniem się w życie zawodowe (pracoholizm), objawiającym się z oporem inwestowaniem swojego czasu wolnego i energię w działania rozwojowe mogące przynieść korzyści w odległej perspektywie Firmie. Pracownicy tacy odczuwają potrzebę ciągłego nabywania wiedzy i doskonalenia swoich kompetencji konkretnie związanych z wykonywanym stanowiskiem pracy.  W perspektywie długoterminowej nie jest to dobre ani dla pracownika ani dla Pracodawcy, gdyż taki człowiek bardzo szybko wypala się zawodowo.

Lub odwrotnie – są osoby, które rezygnują z własnego rozwoju i kariery, całkowicie poświęcając się obowiązkom rodzinnym. Mija tak kilka lat i dopiero gdy dzieci stają się dorosłe, uświadamiają sobie, że nic dla siebie nie zrobiły, brak satysfakcji zawodowej, presja otoczenia, znajomych pracujących i w aspekcie ekonomiczno-społecznym – brak wypracowanego czasu pracy niezbędnego do otrzymania emerytury.

Co zrobić, by osiągnąć równowagę w sytuacji gdy właśnie pracujesz za dużo

1. Przede wszystkim usiądź.  Sam/a, rodzinę wyślij na spacer, zrób sobie kawę lub herbatę, weź notatnik w rękę.
2. Zastanów się, do czego dążysz? Jaką pozycję zawodową chcesz osiągnąć.
3. Może problemem jest to, że zgadzasz się na wszystko, co Szef Cię prosi byś zrobił/a? Może Twoim problemem jest brak asertywności lub tak popularnie w ostatnim czasie używane pojęcie: zbyt często przekraczasz granicę strefy komfortu? Popracuj nad tym
4. A może nawet nie wykonujesz tych zadań które budzą w Tobie zainteresowanie?
5. Jeżeli aktualnie nie możesz pozwolić sobie na bycie bez pracy – nie porzucaj jej. W między czasie szukaj tej, która będzie Cię satysfakcjonować, w której będziesz spędzać mniej czasu i tym samym więcej z rodziną
6. W wolnej chwili rób to, co przynosi Ci satysfakcję, oddaj się hobby i pasji. Nie zapomnij o tym napisać w CV, jeśli będziesz szukać pracy zawodowej podobnej! Bardzo często ostatnio nie liczy się doświadczenie zawodowe na tym konkretnym stanowisku, a posiadana wiedza i umiejętności.

Co zrobić, by osiągnąć taką równowagę w sytuacji gdy nie pracujesz aktualnie zawodowo bo np. wychowujesz dzieci? Początek będzie ten sam:

1. Przede wszystkim usiądź.  Sam/a, rodzinę wyślij na spacer, zrób sobie kawę lub herbatę, weź notatnik w rękę.
2. Zastanów się, co chcesz robić? Czy jest Ci z tym dobrze, czy jednak brakuje życia zawodowego, zarabiania własnych pieniędzy, a przede wszystkim spełniania się zgodnie z zainteresowaniami?
3. Dłuższa przerwa na rynku pracy nie jest mile widziana, chyba, że wykażesz się aktywnością zawodową.
4. Może aktywne poszukiwanie pracy możesz rozpocząć dopiero za rok, dwa, trzy, to nic. Pomyśl o sobie już teraz. Jeżeli szukasz teraz bezskutecznie pracy – to nic. Zastanów się, może należy zmienić obszar poszukiwań? Inne stanowiska, inne branże?
5. W całym dniu codziennych obowiązków zaplanuj czas na swój rozwój – bezpłatne webinaria, śledzenie stron branżowych, uczestnictwo w kursach, szkoleniach i warsztatach, pisanie bloga, który.
6. Wszystko możesz uzupełniać na bieżąco w CV.

Dla mnie rozwój zawodowy ma miejsce wtedy, gdy:

- czytasz posty, artykuły dotyczące zagadnień Ciebie interesujących, np. blog z przepisami kulinarnymi, które potem wykorzystujesz, wypróbowujesz u siebie w kuchni;

- czytasz artykuły/rozporządzenia, nowości dot. własnej pracy zawodowej, zakresu zadań realizowanych;

- czytasz książki obyczajowe, literaturę, którą lubisz czytać, dzięki czemu jesteś zadowolony z życia;

- sam/a tworzysz bloga na tematy, które Ciebie interesują, pasjonują. Robisz do dla siebie ale dajesz siebie, swoją wiedzę, energię i zapał innym.

Rozwijasz się, gdy robisz coś zgodnie z własnymi zainteresowaniami i zamiłowaniem (pasji).

Rozwój zawodowy nie zawsze musi być zakończony Certyfikatem czy Dyplomem!

 a więc… rozwiń skrzydła!!

Skorzystałam:

http://temp.sdsiz.pl/index.php/dla-doradcow-zawodowych/rozwoj-zawodowy-czowieka

http://www.e-mentor.edu.pl/artykul/index/numer/26/id/577

http://nf.pl/po-pracy/co-ma-wplyw-na-rozwoj-zawodowy-pracownika,,8637,295

http://www.pracaikariera.pl/s/2577/64877-Poradnik-praca-i-kariera/3975410-Sciezka-kariery-Rozwoj-zawodowy-aspekty.htm